Ένα σενάριο το οποίο
διακινείται με την μορφή δημοσιογραφικών πληροφοριών (ξέρετε τώρα, απόρρητο πηγών,
δέσμευση απορρήτου κ.λ.π.) είναι η ενίσχυση της Κυβέρνηση με Κεντροδεξιά στελέχη
που πρόσκεινται στον Καραμανλή. Η δικαιολογία είναι ότι ο Τσίπρας έχει να
αντιμετωπίσει τεράστιες δυσκολίες ΚΑΙ στο εσωτερικό, όταν έρθει η ώρα της υλοποίησης
των δεσμεύσεων που θα αναλάβει και δεν θα μπορέσει να τα περάσει από τη Βουλή.
Δεν αποκλείονται βέβαια και Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, αλλά αυτό θα είναι
δίκοπο μαχαίρι ΚΑΙ για Τσίπρα αλλά ΚΑΙ για Παυλόπουλο.
Οι ΑΝ. ΕΛ. εξακολουθούν
να αποτελούν τον βασικό κυβερνητικό εταίρο του Τσίπρα, αλλά είναι βέβαιο ότι οι οπαδοί της θα
αρχίσουν να την εγκαταλείπουν, στο βαθμό που η ηγεσία της είναι προσκολλημένη στις
πολιτικές Τσίπρα. Η έννοια της εθνικής ανεξαρτησίας και υπερηφάνειας που τους οδήγησε
τον Καμμένο, δεν μπορεί να υποκατασταθεί από τις μεγαλειώδεις παρελάσεις,
μπροστά στο ‘’..Οι Γερμανοί δεν φταίνε για το σημείο που βρισκόμαστε … ‘’ του
Τσίπρα. Σίγουρα οι ΑΝ.ΕΛ θα περάσουν δύσκολες μέρες και μάλλον θα πληρώσουν
ακριβά (πολιτικά) την συγκυβέρνηση τους με το ΣΥΡΙΖΑ.
Από την άλλη το
ΠΟΤΑΜΙ, με την τακτική τους μια στο καρφί και μια στο πέταλο, εκτιμούν ότι θα
κληθούν να συμμετάσχουν σε ένα νέο κυβερνητικό σχήμα, αλλά με τους δικούς τους κανόνες,
όρους και προϋποθέσεις. Γενικά, το όλο πολιτικό κλίμα τους ευνοεί.
Όσον αφορά την Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ , αυτά προσπαθούν
να βρουν το δρόμο τους και τον προσανατολισμό τους. Και το μεν ΠΑΣΟΚ δρομολόγησε
την αλλαγή της ηγετικής ομάδας τους για τον ερχόμενο Ιούνιο, με στόχο την προοπτική διάσωσης, η δε Νέα Δημοκρατία,
ψάχνεται τι θα κάνει, βασιζόμενη μόνο στην υποστήριξη των Ευρωπαίων ομογάλακτων της.
Γενικά, το πολιτικό
σύστημα μας είναι σε πολύ μεγάλη ρευστότητα, με πολλούς και διάφορους να απεργάζονται
σενάρια για την επόμενη μέρα.
