Διάβασα την ανάρτηση του φίλου του
Junius, σχετικά με τα
ΜΜΕ και τους μιντιάρχες, τους οποίους τους ξέρει από μέσα και από έξω και σαφώς
καλύτερα από εμάς. Δεν διαφωνώ με τα περισσότερα της ανάρτησης. Σε ένα σημείο όμως
έχω να διαφωνήσω.
Ότι ο χάρτης των ΜΜΕ
στην Ελλάδα αλλάζει και ότι τα παραδοσιακά ΜΜΕ συγχωνεύονται ή / και κλείνουν
πνιγμένοι στα χρέη.
Όντως, έγινε νομοθετική ρύθμιση που να ευνοεί την συγχώνευση τους. Όχι όμως επειδή δεν πάνε καλά οι δουλειές. Επί της ουσίας, πότε δεν πήγαιναν καλά, εάν θέλει κανείς να το δει από καθαρά επιχειρηματική άποψη. Μέσα μπαίνανε και για αυτό η υπέρμετρη συσσώρευση των χρεών τους. Για άλλους λόγους οι ιδιοκτήτες τους, τα διατηρούσαν και τα συντηρούσαν. Και αυτοί οι λόγοι είναι γνωστοί, δεκαετίες τώρα. Η συντήρηση τους από τη διαφήμιση, είτε ιδιωτική, είτε κρατική, ήταν ο εύσχημος τρόπος για να δικαιολογείται η νομότυπη επιχειρηματική τους ύπαρξη. Εξ ου και η ‘’ελεύθερη πρόσβαση’’ στο τραπεζικό σύστημα.
Η ρύθμιση λοιπόν που έγινε, έγινε προς την κατεύθυνση να ‘’κουρέψουν’’ (να μηδενίσουν στην ουσία) τα χρέη τους. Κοινώς να καθαρίσουν και αυτοί μέσα σε ένα γενικότερο κουβά καθάρσεων και να επανακινήσουν ‘’καθαροί’’. Για να μην προκαλέσουν όμως το κοινό αίσθημα (!!!) πρέπει να δείξουν ότι τραβάνε και αυτοί ζόρι (!!), ότι δεν βγαίνουν (!!), ότι τέλος πάντων τα μνημόνια ακούμπησαν και αυτούς (!!). Τόσο απλά και τόσο Ελληνικά.
Το δε ωραίο της υπόθεσης είναι ότι μια παράλληλη νομοθετική ρύθμιση που αφορούσε τις διαφημιστικές εταιρίες και θεωρητικά έβαζε μια τάξη στην όποια πιθανή ‘’διαπλοκή’’ μεταξύ διαφημιστικών εταιριών και ΜΜΕ και υπέρ των διαφημιζομένων, ψηφίστηκε μεν, αλλά με ημερομηνία ισχύος ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ του 2015.
Ότι ο χάρτης των ΜΜΕ
στην Ελλάδα αλλάζει και ότι τα παραδοσιακά ΜΜΕ συγχωνεύονται ή / και κλείνουν
πνιγμένοι στα χρέη.Όντως, έγινε νομοθετική ρύθμιση που να ευνοεί την συγχώνευση τους. Όχι όμως επειδή δεν πάνε καλά οι δουλειές. Επί της ουσίας, πότε δεν πήγαιναν καλά, εάν θέλει κανείς να το δει από καθαρά επιχειρηματική άποψη. Μέσα μπαίνανε και για αυτό η υπέρμετρη συσσώρευση των χρεών τους. Για άλλους λόγους οι ιδιοκτήτες τους, τα διατηρούσαν και τα συντηρούσαν. Και αυτοί οι λόγοι είναι γνωστοί, δεκαετίες τώρα. Η συντήρηση τους από τη διαφήμιση, είτε ιδιωτική, είτε κρατική, ήταν ο εύσχημος τρόπος για να δικαιολογείται η νομότυπη επιχειρηματική τους ύπαρξη. Εξ ου και η ‘’ελεύθερη πρόσβαση’’ στο τραπεζικό σύστημα.
Η ρύθμιση λοιπόν που έγινε, έγινε προς την κατεύθυνση να ‘’κουρέψουν’’ (να μηδενίσουν στην ουσία) τα χρέη τους. Κοινώς να καθαρίσουν και αυτοί μέσα σε ένα γενικότερο κουβά καθάρσεων και να επανακινήσουν ‘’καθαροί’’. Για να μην προκαλέσουν όμως το κοινό αίσθημα (!!!) πρέπει να δείξουν ότι τραβάνε και αυτοί ζόρι (!!), ότι δεν βγαίνουν (!!), ότι τέλος πάντων τα μνημόνια ακούμπησαν και αυτούς (!!). Τόσο απλά και τόσο Ελληνικά.
Το δε ωραίο της υπόθεσης είναι ότι μια παράλληλη νομοθετική ρύθμιση που αφορούσε τις διαφημιστικές εταιρίες και θεωρητικά έβαζε μια τάξη στην όποια πιθανή ‘’διαπλοκή’’ μεταξύ διαφημιστικών εταιριών και ΜΜΕ και υπέρ των διαφημιζομένων, ψηφίστηκε μεν, αλλά με ημερομηνία ισχύος ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ του 2015.
Αλήθεια, το παλιό σύστημα των ΜΜΕ, ‘’πεθαίνει’’
? . Είναι πολύ ωραίο για να είναι αληθινό ….
